Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012
Υποταγή ή αντίσταση; Έχουμε δυο μήνες περιθώριο για να διαλέξουμε...
AYTH THN EIKONA ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ"
Κάνε υπομονή πατρίδα μου αγαπημένη.
Τον Ιούλιο του 1974 η Ελλάδα και ο λαός της υποδεχόταν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως Εθνικό ήρωα, προκειμένου να αναστηλώσει μια Ελλάδα από την υποτιθέμενη καταστροφή που είχε επιφέρει η «επάρατος» δικτατορία των Συνταγματαρχών. Όμως, δυστυχώς, εκείνος έβαλε τα σαθρά θεμέλια δημιουργίας ενός κράτους που στηρίχθηκε στις πελατειακές σχέσεις κράτους και πολιτών και ενός κράτους που θα είχε τη δυνατότητα να καταπατεί τους θεσμούς ανά πάσα στιγμή και ώρα και να γίνονται οι θεσμοί, βορά στις ορέξεις των εκάστοτε κυβερνώντων. Η αδιάτρητη κατοχύρωση των θεσμών είναι η κορωνίδα της δημοκρατίας. Όπου υπάρχουν θεσμοί, υπάρχει και πραγματική λειτουργία της Δημοκρατίας. Γιαυτό βλέπουμε Ευρωπαϊκά κράτη κατά καιρούς να ταλανίζονται από πολιτική αστάθεια, αλλά το κράτος να λειτουργεί χωρίς κανένα πρόβλημα, γιατί απλά έχουν κατοχυρωμένους θεσμούς.
Η αστυνομία επέλεξε να στηρίξει την χούντα των τροϊκανών υπαλλήλων.
Ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου
Έκλεψαν οπλοπωλείο στην Ομόνοια...
Καταγγελίες για άγριους ξυλοδαρμούς πολιτών από τα ΜΑΤ. Ρίψη Χημικών σε πρωτόγνωρες ποσότητες εναντίον των Ελλήνων που διαδήλωναν κατά του μνημονίου. Αλλά, απόλυτη αδράνεια έναντι των κουκουλοφόρων. Η Αστυνομία επιδεικνύει άκρατη βία κατά των Ελλήνων πολιτών και αυτό αποτελεί –σύμφωνα με μερικούς- αποτέλεσμα της εκτέλεσης των διαταγών που δέχονται…!
Η άποψη των πολιτών για την επιλεκτική δραστηριότητα των αστυνομικών οργάνων και ιδιαίτερα των δυνάμεων καταστολής, τείνει πλέον προς χαρακτηρισμούς πολύ βαρείς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι Έλληνες πολίτες που αναφέρονται σε έναν νέο (αλλά ταυτόχρονα και παλιό) ρόλο της Αστυνομίας, η οποία ιστορικά στην Ελλάδα γίνεται στήριγμα φασιστικών καθεστώτων.
Αντίο πατρίδα.
Να την ξαναδώ ακόμα μια φορά ήθελα. Την Ελληνίδα που φορά το μαύρο μαντήλι για να πενθεί τις χαρές που δεν έζησε και αυτές που έφυγαν ανεπιστρεπτί. Να κουβαλά το ταψί με το ξεροψημένο από φούρνο ψωμί στο κεφάλι ισορροπώντας τα τσακισμένα πόδια της στο καλντερίμι κρατώντας το μέτωπο ψηλά σαν Καρυάτιδα που ακόμα και γερασμένη είναι εκεί για να κρατά τη μετόπη της αξιοπρέπειας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)